اگر میزان قند خون بالاتر از حد طبیعی باشد (پیپرکلیسمی)، افزون بر توجه به برنامة غذایی صحیح و برنامه ورزشی منظم، باید برای کنترل خون طبق تجویز پزشک قرص یا انسولین مصرف کنید.
 هیچگاه فراموش نکنید که استفاده از داروها، جایگزین سه روش قبلی کنترل دیابت نوع 2 نمی شود بلکه در کنار آنها قرار می گیرد.
 پزشک شما مؤثرترین نوع درمان را برای شما تجویز می کند اما مسأله مهم این است که دربارة هر دارویی که طبق نسخة پزشک مصرف می کنید، اطلاعات زیر را کسب نمایید:
• نام داروی مصرفی
• زمان و چگونگی مصرف دارو
• عملکرد دارو در بدن
• آثار جانبی مصرف دارو
در مورد سوالات بالا، با پزشک یا پرستار گروه دیابت مراکز درمانی مشورت کنید.
کاهش قند خون (هیپوگلیسمی)
 اگر لازم باشد برای کنترل قند خون خود، طبق تجویز پزشک قرص یا انسولین مصرف کنید، ممکن است دچار کاهش قند خون شوید.
 کاهش یا افت قند خون زمانی رخ می دهد که غلظت گلوکز خون به میزان قابل توجهی کمتر از حد طبیعی باشد (در حد 60 میلی گرم در دسی لیتر یا کمتر). کاهش غلظت قند خون در افرادی که دارو مصرف نمی کنند یا افرادی که برای کاهش قند خون از قرص مت فورمین استفاده می نمایند، ایجاد نمی گردد. شما باید یاد بگیرید که علل ایجاد کاهش قند خون چیست و چگونه می توانید از آنها پرهیز کنید. به خاطر داشته باشید که علائم کاهش قند خون به سرعت پدیدار می‏گردند و شامل موارد زیر هستند:
• احساس مورمور شدن در زبان ولبها
• تاری دید
• رنگ پریدگی و تعریق پوستچ
• تپش قلب
• سردرد
• گیجی
• لرزش دست ها
• ضعف و لرزش زانوها
• (گاهی اوقات) احساس منگی، اضطراب و تحریک پذیری
چگونگی کاهش قند خون درمان می شود
 مصرف گلوکز بهترین درمان کاهش قند خون است. موارد زیر را در صورت کاهش قند خون مصرف کنید:
• یک قاشق غذاخوری پودر گلوکز در آب
• 3 تا 4 حبه قند بزرگ
یا
• 8  تا 10 قرص گلوکز
اگر گلوکز در دسترس نیست مواد زیر را مصرف کنید:
• یک قاشق غذاخوری عسل یا شکر
• نصف لیوان آب میوه
یا
• پنج عدد پاستیل
اگر احساس بهبود نکردید، 5 دقیقه بعد مراحل قبل را تکرار کنید. سپس در صورت عدم تأثیر، 10 دقیقه بعد مواد زیر را مصرف نمایید:
• یک وعده غذای کامل یا میان وعده مانند یک کف دست نان با پنیر
یا
• یک لیوان شیر یا دو عدد بیسکویت و پنیر
به دوستان و خانواده خود نیز شیوة درمان کاهش قند خون را بیاموزید.
عوارض مخرب ناشی از دیابت
 بالا بودن مداوم قند خون می تواند باعث تخریب برخی اعضای بدن شود. البته امروزه با مطالعات متعدد ثابت شده است که کنترل دقیق قند خون می تواند از پیدایش یا پیشرفت این عوارض جلوگیری نماید. اعضایی که ممکن است براثر دیابت آسیب ببینند، عبارتند از:
چشم :  در مواقعی که غلظت قند خون بالاست، تغییراتی که در عدسی چشم پدید می آید موجب تاری دید موقتی می شود که این اختلال بینایی با اصلاح وضعیت قند خون بهبود خواهد یافت.
 دیابت همچنین سبب پیدایش آسیب در شبکیة چشم ها می گردد. اگر آسیب شبکیة چشم به سرعت درمان نشود، باعث کاهش قدرت دید و حتی نابینایی می گردد. از آنجا که آسیب های چشمی معمولاٌ مدتها پیش از آنکه شما متوجه علائم چشمی شوید آغاز می گردند، حتماٌ باید حداقل سالی یک بار برای معاینة دقیق چشم هایتان به چشم پزشک مراجعه کنید تا در صورت لزوم با درمان به موقع آسیب های شبکیه، از نابینایی پیشگیری شود.
کلیه:  کلیه عضو حساسی است که در برابر بیماری دیابت بسیار آسیب پذیر است و آسیب دیدگی آن نیز مانند دیگر اعضا، تا مدتها بی علامت می باشد و حتی تا زمان پیدایش نارسایی کلیه ممکن است تشخیص داده نشود. امروزه بیماری کلیوی (نفروپاتی) ناشی از دیابت از شایعترین علل نیاز به انجام دیالیز در ایران است.
 شما باید با مراجعه به مراکز درمانی، فشار خون و کارکرد کلیه هایتان را به طور منظم وارسی نمایید. فشار خون بالا علاوه بر خطرهای گوناگونی که برای بدن دارد، سرعت تخریب کلیه‏ها را نیز افزایش می دهد. افزون بر معاینات بالینی، آزمایش ادرار نیز یکی از شیوه های آسان ولی مهم در ارزیابی کارکرد کلیه هاست.
قلب:  در مبتلایان به دیابت به دلیل وجود اختلال در سوخت و ساز چربی ها و قندها و نیز عوامل دیگر، احتمال آسیب رگهای تغذیه کنندة عضلة قلب و سرعت پیشرفت این آسیبها ممکن است بیش از دیگر افراد جامعه باشد. آسیب رگهای فوق موجب قطع خونرسانی به عضلة قلب و پیدایش دردهای سینه (آنژین صدری) و در موارد شدیدتر سکته های قلبی می شود.